Dag 11 Hoover Dam en Las Vegas revisited
mei 9, 2008
Opnieuw een ontspannen dagje: tocht naar de Hoover Dam gemaakt en hierna toch weer een Amerikaanse Burger genoten. ’s-Middags hebben de jongeren onder ons nog even bij het zwembad gezeten.
Na het diner en een zekere hoeveelheid vergokte dollars (je leert het nooit…) weer de stad ingetogen om het tweede deel van de strip te zien. Mirage, Treasure Island (geen show helaas) en als klap op de vuurpijl The Venetian.
Jochem en Peter zijn hierna teruggegaan. Marc en Stephanie hebben hun kans waargenomen om nog even te gaan stappen in de Mirage. De club heette The Beatles Revolution, een trendy café met te veel VIP plaatsen. Wel zo gezien hoe de rijken onder ons uitgaan. Stephanie gratis naar binnen en Marc moest tien dollar schokken. Hoezo discriminatie ? Uiteindelijk gingen ze kwart over drie onder de wol.









Dag 10 Viva Las Vegas
mei 9, 2008
Vandaag een rustig begin van de dag. Althans voor de “weakhearted” onder ons. Vanmorgen zijn we in de Stratosphere Tower ingegaan en hebben ons naar de top laten brengen. Boven heeft Jochem twee ijzingwekkende “rides” gedaan: De “Big Shot”, een schot omhoog op de top van de Tower die zelf al 350 meter hoog is. Dit is ’s-werelds hoogste “ride”. Peter en Marc stonden met knikkende kniëen toe te kijken. Alsof dat niet genoeg was stapte Jochem ook nog doodgemoedereerd de ”X-treme” in, die hem gewoon BUITEN de toren liet hangen ! (Zie foto’s)
Daarna een tijdje bij het zwembad gezeten. Dit was pas vakantie !
Tegen de avond hebben we de Air Train genomen naar het einde van de strip en zijn vervolgens langs de casino’s getrokken. Het interieur van de casino’s is onbeschrijvelijk. Luxor met pyramide, sphinx en gigantische beeldpartijen, Excalibur met nagebouwd kasteel uit King Arthur, New York waarin een compleet deel van New York met Statue of Liberty, Empire State building en andere wolkenkrabbers, een achtbaan (jaaaa, Jochem erin) en compleet nagebouwde streets en alleys. Voor deze avond als klap op de vuurpijl het “Bellagio” met de fonteinen voor de deur en een zeer, zeer luxe interieur en de dure winkels als Chanel, Prada, Armani etc etc. Weinig klanten overigens…
Het plan was om rustig terug te lopen richting ons eigen hotel, maar na plm. vier uur trap op trap af, casino in en casino uit, waren we tot op onze kniëen afgesleten en zijn teruggegaan. Uitgepoept zaten we in de Air Train terug om laat, heel laat naar bed te gaan.















Dag 9 Death Valley National Park
mei 7, 2008
Na Los Angelos te hebben verlaten, verandert het landschap drastisch. Kaler en droger. Ruiger en mooier. Soms met een uitzicht van de kaarsrechte weg vooruit van wel 10 mijl. Na een paar bergketens te hebben doorstoken, komen we Death Valley National Park binnen. Heet (’s-zomers max 50 graden Celsius en hoger) en volstrekt leeg. Weinig auto’s op onze weg, noch voor ons, noch tegenliggers.
Dit park is bij toeval door een groep gelukszoekers op zoek naar goud en koper eind negentiende eeuw ontdekt (volkomen verdwaalt met als gevolg dat enkelen het niet hebben gered…) Denk aan Rawhide om een beeld van de karavaan te krijgen !
Laat in de middag na een bergrug ineens zicht op Las Vegas. Het lijkt alsof de aliens zijn neergedaald in het grote niets en er een nederzetting hebben gebouwd.
Na een teleurstelling in het Sahara hotel (vol!) via onze vertrouwde site A1-discount hotels kamers geboekt voor drie nachten in het Stratosphere Casino Hotel. Een 350 meter hoge toren staat er naast. We kregen een aantrekkelijk aanbod (kwam door onze aardige gezichten, denk ik…) om op te waarderen naar een suite met drie kamers. Met een woonkamer in het midden. We voelen ons net sheiks, maar dan met iets minder “greenbacks”.






