Dag 10 Viva Las Vegas

Vandaag een rustig begin van de dag. Althans voor de “weakhearted” onder ons. Vanmorgen zijn we in de Stratosphere Tower ingegaan en hebben ons naar de top laten brengen. Boven heeft Jochem twee ijzingwekkende “rides” gedaan: De “Big Shot”, een schot omhoog op de top van de Tower die zelf al 350 meter hoog is.  Dit is ’s-werelds hoogste “ride”. Peter en Marc stonden met knikkende kniëen toe te kijken.  Alsof dat niet genoeg was stapte Jochem ook nog doodgemoedereerd de ”X-treme” in, die hem gewoon BUITEN de toren liet hangen ! (Zie foto’s)

Daarna een tijdje bij het zwembad gezeten. Dit was pas vakantie !

Tegen de avond hebben we de Air Train genomen naar het einde van de strip en zijn vervolgens langs de casino’s getrokken. Het interieur van de casino’s is onbeschrijvelijk. Luxor met pyramide, sphinx en gigantische beeldpartijen, Excalibur met nagebouwd kasteel uit King Arthur, New York waarin een compleet deel van New York met Statue of Liberty, Empire State building en andere wolkenkrabbers, een achtbaan (jaaaa, Jochem erin) en compleet nagebouwde streets en alleys. Voor deze avond als klap op de vuurpijl het “Bellagio” met de fonteinen voor de deur en een zeer, zeer luxe interieur en de dure winkels als Chanel, Prada, Armani etc etc. Weinig klanten overigens… 

Het plan was om rustig terug te lopen richting ons eigen hotel, maar na plm. vier uur trap op trap af, casino in en casino uit, waren we tot op onze kniëen afgesleten en zijn teruggegaan. Uitgepoept zaten we in de Air Train terug om laat, heel laat naar bed te gaan.

Dag 9 Death Valley National Park

Na Los Angelos te hebben verlaten, verandert het landschap drastisch. Kaler en droger. Ruiger en mooier. Soms met een uitzicht van de kaarsrechte weg vooruit van wel 10 mijl. Na een paar bergketens te hebben doorstoken, komen we Death Valley National Park binnen. Heet (’s-zomers max 50 graden Celsius en hoger) en volstrekt leeg. Weinig auto’s op onze weg, noch voor ons, noch tegenliggers.

Dit park is bij toeval door een groep gelukszoekers op zoek naar goud en koper eind negentiende eeuw ontdekt (volkomen verdwaalt met als gevolg dat enkelen het niet hebben gered…) Denk aan Rawhide om een beeld van de karavaan te krijgen !

Laat in de middag na een bergrug ineens zicht op Las Vegas. Het lijkt alsof de aliens zijn neergedaald in het grote niets en er een nederzetting hebben gebouwd.  

Na een teleurstelling in het Sahara hotel (vol!) via onze vertrouwde site A1-discount hotels kamers geboekt voor drie nachten in het Stratosphere Casino Hotel. Een 350 meter hoge toren staat er naast. We kregen een aantrekkelijk aanbod (kwam door onze aardige gezichten, denk ik…) om op te waarderen naar een suite met drie kamers. Met een woonkamer in het midden. We voelen ons net sheiks, maar dan met iets minder “greenbacks”.

 

 

 

Dag 8 Universal Studios

Unaniem een absolute topdag. Dit is Amerikaans entertainment en show ten voeten uit.  Vanaf het eerste moment (half tien uur ’s-ochtends) tot de laatste snik (zes uur ’s-middags) een en al optreden en rides.

Veel spektakel doorspekt met echte humor, filmbeelden en behind the scenes uitleg (we hadden een speciale pas hiervoor) zonder enig moment van gaap, verveling of zoiets.

Laat de foto’s voor zich spreken want onze indrukken laten zich moeilijk omschrijven en bovendien waren een aantal shows binnen, donker en onfotografeerbaar.

Morgen richting Vegas door Death Valley National Park .

Keep tuned to our channel for more spectacular action….

Dag 7 Funny people…

Vanmorgen wat later onderweg gegaan. Peter wist wel de weg naar Venice Boulevard. We kwamen daar ook met de GPS zonder problemen uit, alleen reed Peter ipv naar de kust het binnenland in op Venice Bvd. Na een uur rondzwerven toch de juiste plek gevonden om bij een parkeerplaats uit te komen die vol was. Weer maar rondrijden op zoek naar een plek. Toch gevonden en gelopen naar “Venice Ocean Front” .

Een bonte verzameling mensen, oude hippies, waarzeggers, healers en dergelijke. Ook een sportveld met uiterst begaafde (zoals altijd hoofdzakelijk zwarte) basketball spelers.

Later op de dag Beverly Hills ingereden. De gids zegt: “Although the guide describes the myth of the rich and famous, it is actuallly very near to the truth”. Het is een verzamling tophuizen achter hoge heggen en hekken en links en rechts rijden de Aston Martins, Ferrari’s en Porsches ( en ze zijn allemaal brand new !) alsmede de BMW’s van de 16-jarige dochters (we stonden er naast de GPS bij te stellen toen we dit zagen).

 

 

 

Dag 6 L.A. here we come!

Vanmorgen zijn we vertrokken van de mooie, stille en natuurrijke omgeving van Yosemite naar het drukke stadsleven van L.A. We hebben een hotel in de buurt van Malibu Beach, de surfers hangout van Los Angeles en dat moesten we natuurlijk meteen bekijken. Het strand is niet erg mooi, maar dat is dan ook niet zo belangrijk voor de surfers. We kwamen daar rond half vijf en omdat het niet meer zo warm was, het was vandaag ongeveer 30 graden, zat het vol met surfers. Ze zitten in groepen in het water te wachten op een perfecte golf. Erg leuk om te zien.
Na Malibu Beach wilden we nog even een kijkje nemen bij het bekende Santa Monica met de bekende pier. Het is erg klein en niet erg spectaculair. Daarom zijn we een keer op-en-neer de pier gegaan en daarna besloten we een wandeling te doen op 3rd street promonade, de drukke winkelstraat van Santa Monica. Een erg gezellige sfeer en op elke hoek van de straat een muziekant of andere straatartiest. Na een energy-break met een biertje en wederom een hamburger werd het langzaam donker en kouder, dus tijd om ons terug te trekken in ons motel.
Morgen zien we Venice Beach, dat zal een aantal aardige foto’s moeten opleveren, en downtown L.A. Foto’s van vandaag zullen er dan ook op staan.

Dag 5 We zien door de bomen…

Vanmorgen vertrokken we rond half 10 richting het grote Yosemite National Park waar we gisteren al wat hadden rondgekeken. Na het kopen van een parkpas konden we eindelijk gaan genieten van de echte Amerikaanse natuur.

Bij binnenkomst zie je al snel ‘El Capitan’, de grootste monolith ter wereld, echt een imposante vertoning. Na een korte stop voor wat foto’s, reden we verder naar de eerste waterval: Bridalveil Falls (zie foto). Met 650 voet niet de allerkleinste. Verder rijdend zien we het een na ander mooie vergezicht en stijle rotspartijen. We zeiden tegen elkaar: dit komt nooit zo over op de foto als in het echt. Maar zelfs in het echt is het niet te bevatten zo mooi.

Na de korte maar voedzame Amerikaanse lunch deed de volgende waterval onze monden openen van verbazing: Yosemite Falls. Deze waterval heeft een hoogte van zo’n 750 meter in twee gedeelten. Na al deze geweldige indrukken werd het langzaam tijd om weer naar ‘huis’ te gaan. Via een andere route, al kronkelend langs de wilde Merced River, zijn we het park uitgereden.

Dag 4 On the road to…

Vandaag de stad uit en op weg naar Yosemite. In het begin best wel druk op de (slechte) weg, maar na verloop van tijd kon de cruise control erop. Kilometers stoffige kale landbouw en veegronden. Het heeft hier in weken niet geregend en dat is te zien. Na een tijdje opeens de bergen van Yosemite in beeld en terwijl we hogerop reden kwamen ook de eerste bomen in beeld. Dit is exact omgekeerd aan Europa waar de bomen juist verdwijnen boven de 2000 meter.

Het motel van de komende twee dagen in Oakhurst opgezocht en aldaar wat gegeten. Daarna naar het park gereden waar we zomaar in konden zonder te betalen. Dat zal morgen wel anders zijn. Op aanwijzingen van een uiterst behulpzame local naar een gebied gereden met gigantische Sequoias. Hier te voet een trail gevolgd en de enorme bomen bewonderd die honderden jaren oud zijn.

Het is inmiddels tien uur en buiten kraakhelder en bijna onder nul. Morgen opnieuw het park in voor de andere natuurfenomenen.

Voor de komende dagen het plan omgegooid, want Las Vegas blijkt dit weekeinde onbetaalbaar. We rijden dus eerst naar L.A. en daarna weer omhoog.

 

 

Dag 3 Shop until you drop…

De derde dag zijn we eerst naar het vliegveld teruggereden met de hoop om Jochem’s Eastpack op te kunnen halen bij de afdeling “Lost and found” Hij had deze (met nieuwe DS !) bij aankomst in de Air Train laten liggen. En o wonder hij was inderdaad gevonden en netjes afgeleverd.

Helemaal blij op weg naar het centrum om de nodige inkopen te doen. Kleren voor de kids en Nikon speelgoed voor Peter. Stephanie ging vervolgens een half uur onder water bij “Victoria’s Secret”, een lingerie zaak waar de heren niet echt in geïnteresseerd waren… Geen seconde verveeld want mensen kijken in zo’n kosmopolitische stad is ook erg leuk.

De lunch in Chinatown genoten bij een sushi bar, alwaar de etenswaren in bootjes voorbijdreef. Vervolgens de shoptocht voortgezet en uiteindelijk uitgewoond terug met de tram naar het motel.

 

 

 

Dag 2 Alcatraz & San Francisco

We hebben een drukke dag gehad vandaag! Niet normaal! Veel indrukken, mensen en veel lopen.
Alcatraz was onze eerste stop van vandaag. Acht uur opstaan en om negen uur vertrekken met de tram naar Fisherman’s Warf. Echt een touristenplek met kraampjes, souveniershops en de ferry naar Alcatraz.

De rit naar Alcatraz duurt ongeveer tien minuten, met een spectaculair uitzicht van zowel Alcatraz als de skyline van San Fransisco. Bij aankomst krijg je een kleine uitleg over wat je mag en vooral niet mag en dan mag je op je eigen houtje het eiland gaan verkennen.

Na een korte informatief inleidingsfilmpje hebben we de audiotour gedaan, waarbij je alle cellen bezoekt, de meest beruchte ‘inmates’ leert kennen en verschillende ontsnappingspogingen krijgt te horen. De tour duurde ongeveer anderhalf uur.

Na de tour hebben we nog even rondgekeken en rond kwart voor twee zijn we weer op de boot gestapt om wat te gaan eten op Fisherman’s Warf.

Het is algemeen bekend dat Fisherman’s Warf erg touristisch is, maar dat hield ons niet tegen toch even te gaan kijken. De vis was heerlijk, en zeer betaalbaar. Ook hebben we de celebreties van Pier 39 gezien. Dit zijn zeeleeuwen die zich massaal verzamelen in de haven, en daar genieten van het zonnetje.Ons volgende doel was Lombard street. Dit is het meest beroemde en stijlste straatje van San Francisco. Al lopend zijn we hier naar toe gegaan, en dat hebben we geweten, het zweet stond op onze rug! Maar het was zeker de moeite waard.

Vlucht en eerste dag

We vertrokken om half twaalf ’s morgens en zagen er in eerste instantie niet tegen op. Eenmaal in het vliegtuig zakte mij de moed snel in de schoenen. de Vlucht naar NY was lang en ongemakkelijk. Slapen was bijna niet mogelijk en na twee uur krijg je al last van je kont. Bijkomend was ook nog mijn verkoudheid, die al omgeslagen is naar, volgens mij, een bijholte ontsteking.
Op NY moesten we vijf uur wachten op onze connecting flight. pluspunt was de kennismaking met de emigratiedienst, inclusief fingerprint, foto en ondervraging. Dat was bovendien zenuwslopend, ik was echt bang om iets verkeerd te zeggen.
Na vijf uur wachten konden we eindelijk boarden en ik heb daarna van de zes uur vliegen vijf uur geslapen; gelukkig!
Eindelijk na een reis van 28 uur hebben we ons eerste biertje genuttigd in een echte Amerikaanse ‘diner’ en gingen de ogen dicht om half twee ’s nachts lokale tijd. Het is trouwens negen uur vroeger dan bij jullie.

 

Wij hebben vandaag, zondag, lekker rondgekeken en -gereden in San Francisco en we hebben de Golden Gate Bridge(!) bezocht. We kwamen voorbij het NY Giants stadion dat afgeladen vol was.